Huỳnh Quang Nhẫn

Dit is Huỳnh Quang Nhẫn. Hij is geboren in 2005 met het Down Syndroom in een heel warm gezin. Voorheen ging Nhan naar een andere school voor kinderen met een beperking, maar dit lag behoorlijk ver van zijn huis en het was teveel voor zijn opa om hem daar iedere dag heen te brengen. Het Tam Binh Centrum is maar 500 meter van zijn huis, dus het is heel prettig voor het hele gezin dat Nhan hierheen kan. Nhan is erg sociaal en grappig. Hij houdt van tekenen en voetballen.

Maar het allermeest houdt hij van zingen, zoals je op deze foto ziet. Hij is een van de beste van het Tam Binh Centrum. Op een dag waren we het Mid-Herfst festival aan het vieren en Nhan en zijn vriendjes waren het Maanlied aan het zingen. Het was de bedoeling dat Nhan de microfoon zo vasthield dat iedereen hem horen kon. Een vriend wilde hem de microfoon geven.  Maar Nhan begreep niet helemaal wat de bedoeling was. Dus toen mensen hem vertelden dat hij in de microfoon moest zingen, hield hij zijn hand voor zijn mond, alsof het een microfoon was en ging door met zingen, alsof hij karaoke deed. Een van de vele grappige momenten met Nhan, waar hij zelf later ook hartelijk om kon lachen.

Ngo Thi Minh Hieu

Het meisje rechts op deze foto is Ngo Thi Minh Hieu. Ze is geboren in 2004 in een gezin uit de arbeidersklasse in Hue- stad. Haar vader smelt koper om de kost te verdienen en haar moeder is verkoopster. Hieu is geboren in Laos toen haar moeder daarheen ging voor haar werk. Ze woog maar 2.2kg bij de geboorte en heeft het Syndroom van Down. Toen Hieu vier jaar was kon ze lopen en toen ze acht was begon ze te praten.

Hieu houdt er niet van als mensen foto’s van haar maken. Maar op deze foto zien we haar op haar favoriete moment: zittend, spelend en zachtjes in zich zelf pratend.

Het duurde een tijdje voor dat Hieu zich op haar plek voelde op het Tam Binh Centrum. Toen ze hier nog maar net kwam moest ze huilen als ze werd gebracht door haar moeder. Maar sinds de leerkracht haar haren kamt als ze op school komt, en het mooi vast doet is het huilen voorbij en Hieu lijkt er zelfs naar uit te zien naar het Centrum toe te gaan. Hieu is een meisje dat je heel zacht en liefdevol moet benaderen om contact te krijgen.

Dac Thang Nguyen

Dit is Dac Thang Nguyen. Hij is geboren in 1989 met het Syndroom van Down in een gezin met drie kinderen. Een andere broer heeft ook het Syndroom van Down. Beide ouders werken dus het is fijn dat Dac elke dag naar het Tam Binh Centrum kan komen. Hij vindt het heerlijk hier en is zowat elke dag vrolijk en ook erg productief.

Dac is best verlegen en praat vaak zachtjes en slechts met 1 woord. Op het Centrum heeft hij geleerd hoe hij zichzelf kan verzorgen.Hij leert bijvoorbeeld zelf te eten, drinken, douchen en ook het dweilen van de vloer. Nu vindt hij deze activiteiten hartstikke leuk zoals je ziet op de foto’s. Elke morgen start hij zijn dag op het centrum met zijn motto: laten we samen lachen, in plaats van fronsen! En dan gaat hij gelijk een kwartier aan de slag met het oefenen van zijn taakjes.

Dac houdt van TV kijken, vooral als er circus op te zien is. Hij is heel goed in het imiteren van dieren! De aap is zijn specialiteit, daar doet hij ook heel gelijkende bewegingen bij.

Nguyễn Thắng Trí

Dit is Nguyễn Thắng Trí. Nguyen Thang Tri is geboren in 1987 met het Syndroom van Down. Tri kon lopen toen hij vier was en begon te praten toen hij acht jaar was. Communiceren gaat met hem alleen goed in een een op een situatie. Maar er gebeurt echt een wonder als er muziek klinkt. Tri houdt enorm van zingen en kent heel veel liedjes uit zijn hoofd. Daarnaast houdt Tri erg van voetballen.

Nguyen Thang Dac is Tri’s broer die ook op het Tam Binh Centrum komt. Hun vader brengt hen elke dag naar het centrum. De broers zijn gek op elkaar dus het is heel mooi dat ze de dag samen kunnen doorbrengen.

Op de foto rechts zie je Tri terwijl hij bezig is met zijn favoriete taakje. Hij is een groot voorbeeld in aandachtig zijn. Zijn omgeving is altijd heel netjes en opgeruimd en hij pakt alles heel voorzichtig beet. Het volgende verhaal illustreert zijn enthousiasme: op een dag na de lunch vonden we Tri helemaal alleen in de eetruimte. De andere studenten waren al weggegaan voor andere activiteiten. Tri zat daar in zijn eentje  en keek erg sip. Een leerkracht zag hem daar zitten en vroeg hem wat er aan de hand was. Tri legde uit dat een andere  de tafel al had schoongemaakt na de lunch! De leerkracht wist het goed gemaakt. Hij gaf Tri ook nog een doekje, en Tri was erg blij dat hij alsnog mocht schoonmaken.

Nguyen Van Khanh Hung

Dit is  Nguyen Van Khanh Hung. Hij is geboren in 2009 in een gezin met nog een broertje. Zijn ouders zijn kleine handelaren. Hung heeft een ontwikkelingsachterstand. Hij kan een beetje praten, maar doet het niet zo vaak en het is lastig te begrijpen. Hung heeft overgewicht waardoor het moeilijk voor hem is om veel te bewegen. Hung is meestal erg vrolijk en lacht de hele dag. Zijn familie Is gek op hem.

Op de foto rechts zie je Hung aan het spelen in de klas. Hij vindt het ook heel leuk om met klasgenoten te spelen. Op een dag waren ze met elkaar aan het voetballen. Hung houdt erg van deze sport, ook al heeft hij veel pauzes nodig vanwege zijn conditie. Zo nu en dan gaat hij gewoon zitten, rusten, lachen, ook al geeft dat zijn tegenstanders kans om wat doelpunten te scoren.

Ton Gia Phuc

Dit is Ton Gia Phuc. Hij is geboren in een arme familie. Zijn ouders zijn gescheiden toen hij 6 maanden was. Phuc woont bij zijn moeder en oma. Zijn moeder is schoonmaakster in een pension in Hue. Phuc heeft autisme. Hij kan niet praten en maakt bijna geen contact met zijn klasgenootjes.

Phuc houdt heel erg van snoep. Op een feestdag gaf de leerkracht hem wat taart en snoepjes. Phuc was heel blij en wilde de leerkracht bedanken door hem een hand te geven. Maar omdat zijn handen vol waren gaf hij zijn snoep aan de klasgenoot die naast hem zat. Die was dolblij de snoepjes te krijgen! Maar toen Phuc klaar was draaide hij zich om en at alle snoepjes zelf op. Het klasgenootjes keek toe hoe Phuc smulde met een verbaasde blik op zijn gezicht.

Lê Minh Thuận

Dit is Lê Minh Thuận. Hij is geboren in 2007 in een arme familie. Zijn vader heeft een handicap en is niet in staat een vast inkomen te verdienen. Zijn moeder doet het huishouden bij een huis vlakbij het hunne. Zij heeft een geestelijke handicap, net als Thuan. Thuan kon lopen toen hij twee was en praten toen hij zes was. Thuan kan zelf eten, wassen en naar het toilet. Thuan houdt erg van voetbal en puzzelen!

Thuan is een hele lieve en gevoelige jongen. Op school legde de leerkracht uit dat niet alle kinderen vanzelfsprekend te eten hebben elke dag. In de klas bespraken ze hoe ze die kinderen zouden kunnen helpen. Thuan zijn familie werd als voorbeeld gebruikt van een arme familie. Thuan kwam gedurende het gesprek steeds angstiger uit te zien. De leerkracht zag dat en stelde Thuan gerust door uit te leggen dat het maar een voorbeeld was en dat er wel degelijk genoeg te eten voor hem zou zijn. Waarop Thuan diep zuchtte en zei: oooooh, jij bent zo grappig!!

Tran Cong Thien

Dit is Tran Cong Thien. Hij is geboren in 2010. De eerste twee jaar van zijn leven leek hij een normale ontwikkeling te hebben. Toen hij twee was kon hij bijvoorbeeld al praten. Maar vanaf dat moment begon hij steeds minder te zeggen en nu praat Thien helemaal niet meer. Hij is gediagnosticeerd met autisme. Thien heeft vrijheid nodig om zijn gang te kunnen gaan. Hij loopt altijd rond, houdt er niet van om stil te zitten. Hij houdt van voetbal, basketbal en puzzelen.

Tran Cong Thien houdt erg van basketbal. Als we pauze hebben, dan is het eerste wat hij doet naar de basketbal rennen. Omdat de basket net te hoog voor hem is kan hij nog niet scoren. De leerkracht gaf hem eens een stoel om hem te helpen. Thien vond dat een briljant idee. Sindsdien rent hij in de pauze naar buiten met zijn basketbal in de ene hand en sleept in de andere hand een stoel achter hem aan. Nu kan hij scoren!